X
تبلیغات
تعلیم اللغة العربیة - جمله فعليه

جمله ای که با فعل شروع می شود را جمله فعليه می گويند.

جمله فعليه را می توان به شکلهای زیر دید :

فعل + فاعل  = جمله فعلیه       نَجحَ المؤمنُ

فعل  + فاعل  + مفعول  = جمله فعلیه     يضرب اللهُ الأمثالَ

فعل + فاعل+ جارومجرور = جمله فعلیه     لا تَقنَطوا مِن رَحمَةِ

فعل  + فاعل + مفعول + جار ومجرور = جمله فعلیه     يُبشّرُ اللهُ المؤمنَ برحمتِه

 

فاعل:

کسی یا چیزی که کاری را انجام می دهد را فاعل می گویند.

در تشخيص فاعل به موارد ذيل دقت شود:

فاعل در جواب سؤال: چه کسی؟ و  یا چه چیزی؟ می آید.

فاعل بعد از فعل می آید.

فاعل مرفوع است. حرکت حرف آخر آن معمولا (  ُ یا   ٌ ) است.

فاعل حتماً بلافاصله بعد از فعل نمی آید بلکه ممکن است بین فعل و فاعل فاصله باشد :  يخرجُ منهما اللؤلؤُ  

فعل با فاعل خود همیشه باید از نظرمذکّر یا مونث بودن یکسان است .        ينجحُ التلميذُ    ، تنجحُ التلميذةُ

 

*تغيير فعل:  در صيغه های غايب هر گاه فعل در آغاز جمله بيايد و فاعل اسم ظاهر باشد فعل مفرد می آيد هرچند فاعل مثنی يا جمع باشد :

    يعبد المؤمن الله     تعبد المؤمنةُ الله

    يعبد المؤمنان الله    تعبد المؤمنتان الله

    يعبد المؤمنون الله    تعبدُ المؤمناتُ الله

واگر فعل در وسط جمله بيايد قابل تغییر است:

    المؤمن يعبد الله         المؤمنةُ تعبد اللهَ

    المؤمنان يعبدان الله     المؤمنتان تعبدان الله

    المؤمنون يعبدون الله    المؤمنات يعبدن اللهَ

 

نکته ها:       

 1- هر فعلی فقط يکی از انواع فاعلها را مي گيرد    

 2- فاعل در صيغه های مخاطب و متکلم هميشه ضمير است.

 3-صيغه های 1و4 فاعلشان يا ضمير مستتر است و يا اسم ظاهر.

 

 

مفعول

کسی یا چیزی که کاری روی آن انجام گرفته باشد را مفعول می گویند

قبل از شناخت مفعول بايد بدانيم که فعل از نظر معنی به دو نوع تقسيم می شود:

1- فعل لازم: فعلی است که احتياج به مفعول ندارد و از آن سوالهای « چه کسی را ؟ و چه چيزی را ؟ » را نمی توان پرسيد: ذهب ، جلس، جاء،خرج

2- فعل متعدی :فعلی است که احتياج به مفعول دارد و از آن سوالهای « چه کسی را ؟ و چه چيزی را؟» می توان پرسيد: کتب ، قرأ ، عبد

به راههای تشخیص مفعول دقت شود:

مفعول در جواب چه کس را؟ ،  یا چه چیز را؟ می آید

مفعول معمولا بعد از فعل وفاعل می آید

مفعول منصوب است . حرکت حرف آخر آن معمولا ( َ یا  ً ) است

دانش آموز تمرین را در مدرسه نوشت

                

ü     دانش آموز چه چیزی را نوشت ؟     تمرینات را

ü     التمرین بعد از کتبَ و الطالبُ ( فعل وفاعل ) آمده است

ü     التمرینَ منصوب است . حرکت حرف آخر آن منصوب (  َ ) است .

 

*-انواع مفعول:

      1- اسم ظاهر: اگر مفعول اسمی باشد که جدا از فعل و فاعل نوشته شود و معمولا علامت منصوب را بگيرد مفعول اسم ظاهر است: يضرب الله الامثال َ

       2-ضمير متصل:اگر يکی از ضماير « ه،هما،هم،ها،هنّ،کَ،کما،کم،کِ،کما،کنّ،ی،نا»به فعلی متصل شوند مفعول ضمير متصل نام دارد: نصرکَ اللهُ ، يساعده صديقُه

            نکته: اگر مفعول ضمير متصل باشد و فاعل اسم ظاهر مفعول قبل از فاعل می آيد:      نصرکَ اللهُ ، يساعده صديقُه

     3- ضمير منفصل : ضماير منفصل منصوب « اياه،اياهما،اياهم،......» هميشه مفعول هستند

 

حروف جر

حروف جر: في ، بـِ ، مِن ، إلی ، علی ، عن ، لِ ، کـَ ، ....

اسمی که بعد از حروف جر قرار گيرد مجرور به حرف جر ناميده می شود و حرکت حرف آخر آن اسم کسره (ـــــــــــِـــــــــ يا  ــــــٍــ ) می گيرد

 

 

 


موضوعات مرتبط: عربی 1

تاريخ : دوشنبه یکم خرداد 1391 | 14:35 | نویسنده : اله بخشی |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.